Работнікі інспекцыі Міністэрства па падатках і зборах Рэспублікі Беларусь па Савецкім раёне г. Гомеля арганізавалі невялікае трохдзённае падарожжа, дзе злучыліся актыўны адпачынак і знаёмства з культурнай спадчынай Беларусі. Асноўнай мэтай паездкі стаў турыстычны паход па Блакітных азёрах – маляўнічым маршруце працягласцю 20 кіламетраў сярод лясоў і вадаёмаў, які славіцца сваёй некранутай прыродай.

Першы дзень быў прысвечаны знаёмству з архітэктурнымі і гістарычнымі помнікамі. Маршрут пабудавалі так, каб паспець убачыць адразу некалькі знакавых месцаў, кожнае з якіх распавядае сваю ўнікальную гісторыю.

Дукорскі маёнтак сустрэў гасцей атмасферай старажытнага маёнтка. Гэта месца – не проста музей, а цэлы культурна-гістарычны комплекс, дзе можна ўбачыць адноўленыя інтэр’еры, пазнаёміцца з побытам мінулых стагоддзяў і нават паспрабаваць сябе ў рамёсных майстар-класах.

Наступным пунктам стаў Гальшанскі замак – загадкавы і велічны помнік архітэктуры, акружаны легендамі.

Па шляху падарожжа работнікі інспекцыі не раз звярталі з асноўнага маршрута, каб заглянуць у ціхія куткі, дзе час нібы замірае, – у старажытныя касцёлы і царквы.

Завяршалі насычаны дзень у касцёле ў Гервятах – адным з самых прыгожых неагатычных храмаў Беларусі. Яго вытанчаны сілуэт і дасканалыя дэталі паражаюць з першага погляду.

Другі дзень цалкам быў прысвечаны асноўнай мэце падарожжа – паходу па маршруце «Блакітныя азёры» працягласцю 20 кіламетраў. Гэты маршрут праходзіць сярод густых лясоў, уздоўж крыштальна чыстых азёр і славіцца сваёй прыроднай прыгажосцю і адноснай адасобленасцю: тут не бывае натоўпаў турыстаў, і можна па-сапраўднаму пачуваць сябе адзіным з прыродай.

У комплекс «Блакітныя азёры» (знаходзіцца ў Мінскай і Віцебскай абласцях, на тэрыторыі нацыянальнага парку «Нарачанскі») уваходзіць каля 15 вадаёмаў.

Пасля цішыні Блакітных азёр, дзе нават крокі па лясной сцежцы гучалі як частка старажытнай мелодыі, работнікі адправіліся на возера Нарач, дзе ўвечары чакала зусім іншая атмасфера – свята Дзень Купала. Цёплы летні вечар, бераг возера, вогнішчы, вянкі, народныя песні і карагоды – усё гэта стала яркім кантрастам да дзённага паходу.

Трэці дзень атрымаўся асабліва насычаным: дзейны вадзяны млын у Жодзішках з музеем унутры стаў для калектыву нечаканым адкрыццём: тут гісторыя літаральна ажывае ў кожным механізме. Супрацоўнікі з цікавасцю назіралі, як круцяцца старажытныя жорны, і слухалі расповед пра тое, як стагоддзямі на гэтым млыне малоцілі збожжа. У музейнай частцы экспазіцыі – прадметы сялянскага быту, інструменты, архіўныя фота.

Наступнай кропкай стала наведванне сядзібы Агінскага. Экспазіцыя музея сядзібы М. К. Агінскага прадстаўлена 13 заламі, у якіх можна пазнаёміцца з жыццём і дзейнасцю таленавітага кампазітара і дзяржаўнага дзеяча Міхала Клеафаса Агінскага, пракрануцца духам «Паўночных Афін».

Завяршальнай кропкай стала наведванне касцёла Божага Цела ў Богушэвічах. Неагатычны храм быў пабудаваны ў 1862 годзе і ўваходзіў у склад сядзібнага комплексу Свенторжэцкіх, якім у той час належала паселішча. Былі планы выкарыстоўваць гэты храм як сямейную ўсыпальню, аднак за кіраўніцтва атрадам паўстанцаў 1863–1864 гадоў па загадзе генерал-губернатара Міхаіла Мікалаевіча Мураўёва сядзіба Свенторжэцкіх была спаленая. Уцалелы храм у 1864 годзе быў перададзены праваслаўнаму прыходу ўзамен згарэлай праваслаўнай царквы. 30 чэрвеня 1869 года царква была асвячона і стала Свята-Данілаўскай, у памяць пра Данііла Канапасевіча.

За тры дні каманда паспела і прайсці па лясных сцежках, і зазірнуць у старадаўнія храмы, і сустрэць свята ля возера. Падарожжа падарыла не толькі новыя месцы, але і агульныя ўспаміны, якія цяпер будуць саграваць працоўныя будні.